Πως γίνεται το μοίρασμα της εμπειρίας

Antonio — Thu, 2011-03-17 17:01

 Πίνακας διανομής πόντων εμπειρίας για τη σύνοδο στις 12/3/2011, "...το φίδι του Κήπου..."

 

Πίνακας διανομής πόντων εμπειρίας για τη σύνοδο στις 9/4/2011, "...τι είναι μαύρο και πετάει στο σκοτάδι.."

ΠΑΡΟΥΣΙΑ: Το να έρθει κάποιος στη σύνοδο και να παίξει

ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΓΝΩΣΗ: Μια καινούργεια πληροφορία που λαμβάνει ο χαρακτήρας και ξεκινάει να σημαίνει κάτι γι'αυτόν, όταν η                                       πληροφορία αυτή είναι διασταυρωμένη για το αν ισχύει ή δεν ισχύει. Ο χαρακτήρας ανταμοιβεται με                                           πόντο εμπειρίας, όταν καταφέρνει να περάσει στο αφηγηματογράφο το παραπάνω μήνυμα.

ΡΟΛΟΠΑΙΞΙΑ: Η παρουσία ως αισθητική και ο τρόπος με τον οποίον δένει αυτή με τον υπόλοιπο κόσμο. Η ατμόσφαιρα του                             χαρακτήρα κατά τις διαφορετικές εκφράνσεις του. Η ηθοποιία όχι μόνο σε επίπεδο πομπού, αλλά και δέκτη. Η                           ρολοπαιξία έχει κυρίως "αισθητικό" χαρακτήρα.

 ΕΝΝΟΙΑ: Η ενσωμάτωση όλων των ρολοπαιχτικών παραγόντων του χαρακτήρα σε οντότητα μιας καθαρής μορφής.                                   Ρολοπαικτικοί παράγοντες είναι ο δρόμος της ηθικής και τα nature και demeanor. Επίσης ως τέτοιος                                 παράγοντας μπορεί να είναι και η κατάσταση που έχει προκληθεί στον χαρακτήρα λόγω κάποιας                                       ανωτέρας μαγείας ή κάποιας παράνοιας που έχει αποκομίσει.

ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΗ: Η ικανότητα οποιουδήποτε χαρακτήρα να θέτει επί τάπητος τα πραγματικά κίνητρα της πλοκής που                                             αφορά την ομάδα. Όταν αυτή συνοδεύεται από προτάσεις ενεργειών, τότε αυτή είναι η ιδανική                                                   επαναπροσδιόριση.

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ: Η δυνατότητα του χαρακτήρα να μπαίνει στην διαδικασία ανάληψης αποφάσεων για την πορεία της ομάδας και                          ως την τελικά αποδοχή των αποφάσεων αυτών και από τους υπόλοιπους. Η λήψη μιας απόφασης δεν αρκεί για                        την επιστροφή από τον αφηγηματογράφο, πόντου εμπειρίας σε αυτήν την κατηγορία.  

ΥΠΟΜΟΝΗ: Η υπέρτατη αρετή αφηγηματογράφου ή παίκτη. Ο τρόπος με τον οποίον στον έκαστο χαρακτήρα, διαχωρίζονται τα                    εντός παιχνιδιού με τα εκτός. Η ικανότητα του να μπορεί να απομονώνεται από τον πραγματικό κόσμο.  

‹ Διορθώσεις στο Χρονικό

• Γενικά

τι έχει παιχτεί ως τότε...

1η Σύνοδος "... έξω από την Πόλη...."

Antonio — Sun, 2011-02-13 20:47

 …Ήταν το θέλημα του Κάιν να βρεθούνε μαζί στο ίδιο σημείο ακριβώς έξω από την Πόλη,στην Εγνατία Οδό,  οι Τέσσερις… O τυχοδιώκτης Αλεσάντρο, ο μοναχικός Βοντλέρ, o εαίσθητος Α’Νταλ και ο σκοτεινός Φρέντερικ…

                Αφού συστηθήκαν και διαπίστωσαν ότι οι στόχοι τους συμπίπτουν, ξεκίνησαν την πορεία τους προς την Πόλη…

                Στην διαδρομή, ο Βοντλέρ εξαντλήθηκε οπότε αναγκάστηκαν να βρουν ένα θήραμα-φρουρό της Εγνατίας Οδού, ώστε να ικανοποιηθεί το πεινασμένο ένστικτο επιβίωσης του Toreador. Προς έκπληξη όλων, το εγχείρημα αυτό δεν αποδείχτηκε απλό παρά την υπεροχή του αριθμού της ομάδας. Εν τέλει, λόγω του πανικού που προκλήθηκε κατά την επίθεση, ο άμοιρος φρουρός απεβίωσε με μια τελική γουλιά που αποκόμισε από το λαιμό του ο A’Dal. Δυστυχώς για τους «4», ο φρουρός πρόλαβε να φωνάξει ενισχύσεις και έτσι η ομάδα αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει πέρα από τα φανάρια της Οδού, στην ερημική περιοχή με τις λίγες καλλιεργημένες εκτάσεις και το Παλάτι του Τσουσέντιι.

                Ακριβώς αυτό ήτανε το μεγαλεπήβολο κτίριο που τους τράβηξε την προσοχή εξαρχής και τώρα ήτανε μάλλον ευκαιρία για αυτούς να κρυφτούν στην Αυλή του από τους προσερχόμενους στρατιώτες. Το κτίριο αυτό βρίσκεται ακριβώς έξω από τα τείχη του Θεοδοσίου του 2ου και βόρεια από τη θάλασσα του Μαρμαρά, την ευρύτερη περιοχή του Εβδόμου. Εκεί για «καλή» τους τύχη συναντήσανε τον Μάγκνους, τον αποκαλούμενο «Φύλακα της Ορθοδοξίας».

 Εκεί, αφού ο πρώτος έπαιξε ένα εγκεφαλικό παιχνίδι ταχύτητας μαζί τους προσπαθώντας να τους προκαλέσει φρενίτιδα, τελικά σταμάτησε μπροστά στον Φρέντερικ διότι αντιλήφθηκε την ικανότητα του τελευταίου να χαλιναγωγεί τις σκιές και το σκοτάδι. Σχεδόν ενθουσιασμένος από αυτό, οδήγησε τους Βρικόλακες στα ενδότερα της Αυτοκρατορικής Αυλής όπου συνάντησαν τον Toreador Πετρόνιους, τον «Διαιτητή», επικεφαλή των δρωμένων στην οικογένεια των Καλλιτεχνών της Κωνσταντινούπολής, ίσως την πιο σπουδαία και δυνατή φατρία με επικεφαλή φυσικά τον κοιμώμενο Μιχαήλ. 

Ο Α’Νταλ επιδόθηκε σε γοερά κλάματα μπροστά στην γερασμένη απόκοσμη μορφή του Πετρόνιους. Ο δεύτερος τον παρηγόρησε με μια «κρύα» αγκαλιά και άμεσα έσπευσε και ο Αλεσάντρο να μοιραστεί αυτήν την «ευαίσθητη» στιγμή. Οι Βρικόλακες φερθήκανε με ευγένεια και σεβασμό προς τον μεγάλο αυτόν Καλλιτέχνη.

                Η ομάδα περιεργάστηκε τα αγάλματα και τα μνημεία που υπήρχαν στην Αυλή. Εντύπωση έκανε στον Βοντλέρ ένα σημείο του αγάλματος του Θεού Απόλλωνα όπου, φανερά, έλειπε ένα κομμάτι από το αριστερό του μπράτσο. Χρησιμοποιώντας την δύναμη του AUSPEX, της ικανότητας δηλαδή των οξυμένων αισθήσεων του, διαπίστωσε πως το κομμάτι είχε αφαιρεθεί πρόσφατα. Ο Φρέντερικ κατά τη διάρκεια της ενασχόλησης του Βοντλέρ με το άγαλμα προσπάθησε να δημιουργήσει ένα τρικ προκειμένου να εντυπωσιαστεί ο Καλλιτέχνης.

                Στην συνέχεια, οι «4» οδηγήθηκαν από τον Πετρόνιους στο εσωτερικό του Παλατιού του Τσουσέντιι, όπου εκεί μετά από ένα σύμπλεγμα ψηλοτάβανων διαδρόμων και ένα σωρό από διακοσμητικά αγάλματα, παραστάσεις και ψηφιδωτά βρέθηκαν σε μια μεγάλη αμφιθεατρική αίθουσα όπου υπήρχε και άλλος κόσμος. Κατά την διαδρομή ο Βοντλέρ και ο Φρέντερικ συζήτησαν με τον Πετρόνιους για τις μελλοντικές βλέψεις τους, κάτι που έκανε πιο πριν στην Αυλή ο Αλεσσάντρο. Στην αίθουσα που φτάσανε οι «4» υπήρχαν αντιπρόσωποι από τις συμμαχικές οικογένειες με τις οικογένειες της Τριάδας, όπως από τους Lexor Brujah, Baron’s Gangrel και Malachite Nosferatu. Οι οικογένειες αυτές είναι αποφασισμένες να βοηθήσουν την Τριάδα να υπερασπιστεί το όραμα του Μιχαήλ, δηλαδή τη διάσωση του Ονείρου.

Ένα θέαμα ψυχαγωγεί τους παρευρισκόμενους με ένα πολύ εύσωμο αθάνατο με ένα τσουβάλι σιτηρών για μάσκα, να ξεσκίζει τα σωθικά μιας αλυσοδεμένης θνητής στο εσωτερικό ενός ειδικού κλουβιού, με τη βοήθεια μια τρίαινας με ακίδες ατέρμονα. Κατά την διάρκεια του θεάματος, ο Φρέντερικ βρήκε ευκαιρία και δημιούργησε διάφορες ψευδαισθήσεις σκιών-ομοιομάτων οι οποίες συμμετείχαν μέσα στο κλουβί. Μια από τις σκιές, απεικόνιζε την Παναγία να κρατάει στα χέρια της δύο βρέφη και με το τέλος της εν ψυχρώ δολοφονίας, τα βρέφη να αποκεφαλίζονται και αυτά. Επιχείρησε να εμφανίσει το σκοτεινό ομοίωμα του Μάλκαβ, διαπίστωσε όμως ότι μια ισχυρότερη δύναμη από την δική του εξαφάνισε την σκιά. Επίσης σε μια έντονη συζήτηση που είχε ο Ά’Νταλ με τον Πετρόνιους, πάνω στην προσπάθεια του να τον ηρεμήσει ο Αλεσάντρο, του εκφόρτισε την δύναμη του DEMENTATION προκαλώντας σύγχυση στην μνήμη του Ventrue με ένα όραμα που συμμετείχε και πάλι ο Μάλκαβ. Στο όραμα αυτό, ο Αλεσσάντρο είδε τον εαυτό του να κατακρεουργεί αιώνιους αντιπάλους του Μάλκαβ, Βρικόλακες και μη. Σαν αποτέλεσμα έχασε όλο το υλικό της μνήμης του και μάλιστα για ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον μιας εβδομάδας. Η υπερκοινωνικότητα αυτή του Ά’Νταλ μετέτρεψε τον Αλεσσάντρο σε αδυσώπητο εκτελεστή αυτών που κατά τη γνώμη του δεύτερου είναι εχθροί των Malkavians. Η αλλαγή της συμπεριφοράς του Αλεσσάντρο έγινε αισθητή μιας και υπήρξε αρκετά εκφραστικός σε ζητήματα ευγένειας και επικοινωνίας είτε με την ομάδα, είτε με άλλους βρικόλακες.

Η παράσταση έκλεισε με την παρουσίαση του σχεδίου της Πρώτης Οικογένειας της Τριάδας, δηλαδή το γεγονός ότι θα έπρεπε να προσηλυτιστεί ο θνητός πληθυσμός της Πόλης στην νέα «Λατρεία του Μιχαήλ Άγγελου», ενός έκπτωτου αγγέλου που πρέπει να ξανανεβεί στον ουρανό. Ο άγγελος φυσικά θα έβρισκε σάρκα και οστά στο πρόσωπο του Μιχαήλ. Τον λόγο αυτό απήγγειλαν ταυτόχρονα τα δύο παιδία του Μάγκνους, ο Πίτερ και η Σάρα. Η παρουσία τους ήταν πολύ επιβλητική αλλά σε κάποιες στιγμές το κύρος τους «γκρεμιζόταν» στο πάτωμα από τα τρανταχτά γέλια του Βοντλέρ, ο οποίος φανερά κέρδισε την μεγαλύτερη συμπάθεια του Πετρόνιους. Βοντλέρ και Φρέντερικ συζητούν με τον Πετρόνιους για τους κοινούς στόχους τους και τάσσονται υπέρ του σχεδίου βοήθειας προς τον Μιχαήλ με την μορφή διάδοσης της Λατρείας του Μιχαήλ Αγγέλου.   Οι Ά΄Νταλ και Αλεσσάντρο ακολουθούν τη άποψη αυτή. Η αίθουσα αδειάζει και ο Πετρόνιους αποχωρεί δίνοντας την ελευθερία στους «4» να εξερευνήσουν το Παλάτι… η επόμενη νύχτα θα είναι σημαντική για την διάσωση της Πόλης…

2η Σύνοδος: "...το Φίδι του Κήπου..."

Antonio — Sun, 2011-02-13 20:48

… η επόμενη νύχτα βρήκε τους «4» σε ένα υπόγειο δωμάτιο. Ξυπνώντας, διαπίστωσαν πως στον χώρο βρισκόταν ένα ακόμα φέρετρο πέρα από τα δικά τους. Χωρίς να το ανοίξουν, Βοντλέρ και ΆΝταλ, δοκίμασαν να μαντέψουν αν υπήρχε κάποιος μέσα και σε ποιόν άνηκε. Με τη δύναμη των οξυμένων αισθήσεων του Βοντλέρ, βγήκε το συμπέρασμα ότι κάποιος βρικόλακας ήτανε εκεί, και με πολύ γρήγορες ταχύτητες σηκώθηκε από το φέρετρο σε απόλυτη ησυχία και εγκατέλειψε το μέρος πολύ πριν ξυπνήσουν οι υπόλοιποι. Όταν τελικά η ομάδα αποφάσισε να εγκαταλείψει και αυτή το δωμάτιο, μέσα από ένα υπόγειο σύστημα κατακομβών, κατέληξε στο ανώτερο παλάτι, όπου εκεί συνάντησε σε μια από τις μεγάλες αίθουσες του παλατιού τον Βέρπους, ο οποίος τους άνοιξε την πόρτα. Από πίσω φαινόταν στο βάθος της αίθουσας ο Πετρόνιους να συζητάει έντονα με την Άννα Κομνηνού, αντιπρόσωπο της οικογένειας των Ventrue, την μια από τις τρεις οικογένειες του Τριουμφιράτου.

Οι βρικόλακες δεν έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον για την συζήτηση αυτή παρά προτίμησαν να απευθυνθούν στον Βέρπους για το ζήτημα της τροφής τους που άρχισε και πάλι να τους απασχολεί, κυρίως τον ΆΝταλ. Με ύποπτες και σύντομες κινήσεις, ο Βέρπους τους οδήγησε σε μια άλλη είσοδο για τις κατακόμβες, μέσω μιας άλλης πόρτας στην μεγάλη αίθουσα. Κλείνοντας την πόρτα πίσω τους, τους ανήγγειλε ότι έπρεπε να βρουν τον Κάϊταλ, έναν γνωστό του παλατιού που συνήθως τον έβρισκες στις προκατακόμβες του Τζουσέντιι.

‘Ετσι, οι βρικόλακες ξεκίνησαν για μια άλλη φορά να περπατούν τους σκοτεινούς διαδρόμους των κατακομβών ώσπου συνάντησαν , σε μια υπόγεια διχάλα, τον Κάϊταλ μαζί με τον υπηρέτη του και δεξί του χέρι, Σάρασιν. 

Οι κινήσεις του Κάϊταλ, ήταν ύποπτες μέσα στο σκοτάδι και ο τρόπος που μιλούσε ταίριαζε με τον τρόπο που θα μιλούσε ένας Τύραννος. Μιλούσε με απολυτότητα και εξουσιασμό και ζήτησε από τους βρικόλακες να δολοφονήσουν τον υίο ενός απόστρατου χιλίαρχου του ρωμαικού στρατού και τους εξήγησε ότι το εξοχικό του σπίτι βρισκόταν στην περιοχή του Εβδόμου έξω, ακριβώς από τα τείχη του Θεοδοσίου. Τους διαβεβαίωσε πως αυτός θα ήταν ο πιο ασφαλής τρόπος να τραφούν. Τους υπέδειξε και μια δεύτερη επιλογή, από την μια έκφανση της διχάλας, που εφόσον την ακολουθούσαν θα κατέληγαν σίγουρα σε βρικολακικό αίμα, δικό τους ή μη. Τους ανέφερε, πως από εκείνο τον δρόμο θα μπαίνανε βαθύτερα στο σύστημα των κατακομβών και θα συναντούσανε είτε τους Gangrel του Βαρόνου, είτε τους Μαλαχίτες Νοσφεράτου. Οι «4» τελικά επιλέξανε το αίμα του θνητού και κατευθύνθηκαν προς την περιοχή που τους υπέδειξε ο παράξενος βρικόλακας.

… μετά από κάμποση ώρα περπάτημα σε μια ευθεία πορεία κάτω από τη γη, οι «4» φτάσανε σε μια καταπακτή στο ταβάνι του διαδρόμου, η οποία τους έβγαλε ακριβώς μπροστά από ένα σημείο των τειχών του Θεοδοσίου. Οι βρικόλακες συνειδητοποίησαν ότι δεν είχαν μάθει το όνομα του υιού του χιλίαρχου, μόνο ότι ήταν καλλιτέχνης και ότι είχε κάνει πολλά έργα και για την Αυτοκρατορία.  Βρέθηκαν λοιπόν, σε μια περιοχή, ακριβώς μπροστά από τα τείχη δέκα μέτρων, όπου ενώ δεν είχε ιδιαίτερη βλάστηση με ξερά αγριόχορτα και γαϊδουράγκαθα, υπήρχαν κάποιες κατοικίες-βίλλες, με εντονότερη βλάστηση στους κήπους τους. Τα σπίτια αυτά έμοιαζαν με τετράγωνα δωμάτια, τα οποία ήταν τοποθετημένα, είτε σε σχήμα σταυρού, είτε σε παραπλήσια σχήματα. Συνήθως, μπορούσες να διακρίνεις σε αυτά, έναν εσωτερικό ανοιχτό χώρο, το αίθριο, δείγμα ότι το σπίτι αυτό άνηκε σε πλούσιο.

 Πρώτα, οι «4», μην έχοντας πολλά στοιχεία για το ποιό είναι το σωστό σπίτι, επισκέφτηκαν το πρώτο πιο κοντινό σε αυτούς. Ως εκείνη την στιγμή, ο ΆΝταλ κατάφερε επανειλημμένα  να συγκρατήσει την ορμή του για τροφή χωρίς να αποπροσανατολίσει τους στόχους της ομάδας. Μάλιστα, ήτανε αυτός ο ίδιος ο οποίος, ανά διαστήματα, επαναπροσδιόριζε την κατάσταση στους συντρόφους του και την αποσαφήνιζε έτσι ώστε να μπορούσαν να παρθούν αποφάσεις πιο εύκολα… η αλήθεια είναι ότι αυτή του η συμπεριφορά βοήθησε τους άλλους να πάρουν συνειδητά μια μεγάλης σημασίας απόφαση, η οποία θα κρίνει από ότι φαίνεται και την υπόλοιπη παραμονή τους στην Κωνσταντινούπολη. Στο σπίτι λοιπόν που επέλεξαν, συνάντησαν έναν απόστρατο Ρωμαίο, που δεν ήταν όμως ο πατέρας αυτού που ψάχνανε. Εκείνη την στιγμή ο Αλεσάντρο σκέφτηκε να «υποδουλώσει» τον Ρωμαίο θνητό με τη δύναμη του DOMINATE, και έτσι με την βοήθεια του Βοντλέρ, ο οποίος ακινητοποιούσε τον θνητό όταν αυτός πήγαινε να αντιδράσει βίαια, μάθανε ότι το σπίτι που ψάχνανε ήταν σε εκείνη ακριβώς την περιοχή που βρισκόταν, μόνο που πάλι είχαν δύο επιλογές για πιθανά σπίτια… το σπίτι του Κάιους Αλεσάντρους και το σπίτι του Κάιους Λώτους…

Αφού τελικά ο ΆΝταλ επιτέθηκε και τράφηκε επιτυχώς από τον θνητό, αυτός και ο Βοντλέρ επιλέξανε να χρησιμοποιήσουνε τις δυνάμεις των οξυμένων τους αισθήσεων και να καταλάβουνε έτσι ποιος κατοικεί στο σπίτι αυτό πριν μπούνε μέσα. Η δύναμη του AUSPEX τους έδειξε πως μέσα υπήρχαν βρικόλακες και όχι θνητοί όπως τους είχε πει ο Κάϊταλ… η ομάδα αποφάσισε να διελευκάνει το μυστήριο και μιας και ο ΆΝταλ άντεχε ακόμη, χτυπήσανε την πόρτα με τον Αλεσσάντρο να ξεπροβάλλει πρώτος κάνοντας τους καλούς του τρόπους να εμφανιστούν. Την πόρτα άνοιξε ένας πελώριος Nosferatu ο Κίλ. Η προσπάθεια που έκανε ο ΆΝταλ να μπει μέσα αόρατος απέβη άκαρπη μιας και εντοπίστηκε από έναν άλλο Νοσφεράτου που βρισκότανε στα ενδότερα της οικείας. Ο ΆΝταλ αντιμετώπισε την κατάσταση με χιούμορ και απλώς καθησύχασε τους υπόλοιπους ότι ενδεχομένως να είναι κοινοί σύμμαχοι. Τελικά, στον χώρο εμφανίζεται ένας θνητός που ακούει στο όνομα Πακουριάνης. Είναι κοντόσωμος με μακριά μαλλιά και ρούχα της αυτοκρατορικής αυλής. Αποδεικνύεται ότι αυτός είναι ο υιός που έψαχνε η ομάδα. Ο Πακουριάνης συζητά με τον Φρέντερικ, και ο Αλεσάντρο με έναν από τους Νοσφεράτου για ένα δίκό του ζήτημα που έχει να κάνει με την αναζήτηση ενός αντικειμένου. Ο Κιλ είπε στον Αλεσάντρο πως το αντικείμανο αυτό το ψάχνουνε και η ομάδα του, οι Νοσφεράτου του Saint Ladre και πως γνωρίζει περίπου που βρίσκεται. Ο Βοντλέρ και ο ΆΝταλ συζητούν για το αν θα έπρεπε να φέρουν σε πέρας την αποστολή που τους έβαλε ο Κάϊταλ και τελικά με την δύναμη της πειθούς του Φρέντερικ, καταλήγουν να αποφασίσουν αν επιτεθούν στον Πακουριάνη! Σε αυτό το σημείο ο Βοντλέρ έδειξε με τη στάση του πως δεν ήθελε να κάνει αυτό που τους είπε ο Σετίτης, εκδήλωσε επίσης και άφθονη απέχθεια προς το πρόσωπό αυτού. Ο Φρέντερικ παρουσίασε στους υπόλοιπους της ομάδας, πως εφόσον σέβονταν το θέλημα του Πετρόνιους, θα έπρεπε να σεβαστούν και το θέλημα του Κάϊταλ μιας και αυτός ανήκε σε Σιωνική οικογένεια. Έτσι λοιπόν Αλεσάντρο και ΆΝταλ ξεκίνησαν μια μάχη εναντίον τεσσάρων Νοσφεράτου και ενός θνητού. Ο ΆΝταλ χρησιμοποιώντας την δύναμη του να μεταφέρει την τρέλα, τον πανικό και την παράνοια, κατάφερε να βάλει σε μια κατάσταση μυαλού τον Κίλ, τον έναν από τους τέσσερις και έτσι να μπορέσει ο Βοντλέρ να του προκαλέσει θαυμασμό και να τον κατακτήσει ως σύμμαχο του. Η μάχη τελείωσε με νικητές τους «4» που πλέον βέβαια με την προσθήκη του Κίλ γίνανε πέντε… ο ‘ΑΝταλ σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια τον Πακουριάνη καταφέρνοντας ένα πολύ σοβαρό πλήγμα στην ηθική του, η οποία δεν του επέτρεπε να σκοτώσει κάποιον άοπλο. Τελικά η ομάδα αποφασίζει να βγάλει τα πτώματα των Νοσφεράτου στο αίθριο για να καούν από το φως της ημέρας και να πάρει μαζί της το πτώμα του Πακουριάνη και να το παρουσίασει στο Πετρόνιους. Ο ‘ΑΝταλ έψαξε για είσοδο στις υπόγειες διαβάσεις και όντως βρήκε μια καταπακτή σε άλλο δωμάτιο του σπιτιού. Η Ομάδα ξεκινάει για την επιστροφή στο Τζουσέντϊι υπογείως…

ΣΧΟΛΙΑ

 Πραγματικά ανατρεπτικό αυτό

Garcia Lorca — Sun, 2011-03-20 15:59

 Πραγματικά ανατρεπτικό αυτό το session.Παρά την κάποια έλλειψη συνεννόησης στην αρχή από μέρους της ομάδας και φυσικά την πολύ παρορμητική συμπεριφορά της,νομίζω πως ήταν το πιο μεστό ρολοπαικτικά session,γεμάτο ανατροπές,οι οποίες γίνονταν κατα κανόνα από τους  παίχτες και όχι από τον storyteller.

Κριτική Συνόδων

Antonio — Mon, 2011-03-21 19:44

 Ναι η σύνοδος μου άρεσε και εμένα πάρα πολύ. Καταρχήν άρχισε να δημιουργείται ένα δέσιμο μεταξύ των παικτών που παρά τις διαμάχες που εκδηλώνονται. Αυτό δείχνει και την πραγματική φύση των βρικολάκων, το ότι δηλαδή δεν είναι φίλοι ή ομάδα με την έννοια των θνητών. Ίσα ίσα, εάν πάρεις την χειρότερη συμπεριφορά που μπορεί να εκφραστεί σε μια ομάδα θνητών που οδεύει προς έναν κοινό σκοπό, τότε αυτή είναι η σχεδόν ρεαλιστική μεταξύ βρικολάκων. Είναι όντα που κουβαλάνε πολλές κατάρες, φόβους, ανασφάλειες και πα΄νω απόλα, τον ίδιο τον θάνατο προσωποποιημένο. Επίσης το γεγονός ότι συμπεριφέρονται σαν κτήνη μεταξύ τους κάποιες φορές και το ότι δεν φοβούνται να διαπληκτιστούνε ή το ότι δεν μπορούνε να συννενοηθούνε άμεσα, είναι κάτι που βοηθάει στην πρακτική εφαρμογή του παιχνιδιού. Κάποιες κεκτημένες ταχύτητες ή παρορμήσεις σίγουρα δεν είναι εν τέλει εντελώς εκτός ατμόσφαιρας. Είναι μέσα στα πλαίσια του παιχνιδιού η "ρολοπαικτική παρασπονδία", δεν είναι κάτι που δεν θα το περίμενε κανείς. Ακριβώς όμως, επισημαίνεται αυτό, συζητάται και επαναδημιουργείται με καλύτερες προυποθέσεις. Γιατί πάνω από όλα ο καθένας θέλει να παίξει, να διασκεδάσει, να δημιουργήσει εμπάσι περιπτώσει και δεν θέλει να αφομειώνει καταστάσεις άγχους, πνευματικής πίεσης και εξαναγκασμό. Αυτή είναι η ουσία, το παιχνίδι να αποτελεί απόδραση και όχι ανταγωνιστικό χόμυ. 

Μάρεσε πάρα πολύ λοιπόν, το δέσιμο της ομάδας που άρχισε να εμφανίζεται στον ορίζοντα. Οι χαρακτήρες έχουν μετεξελιχθεί σε γνωστούς αγνώστους και έχουνε ψιλοκαθιερωθεί, ο καθένας στον ρόλο του. Δηλαδή αρχίζει και παίρνει σάρκα και οστά, η λειτουργία του καθενός εντός της ομάδας. Ο Βοντλέρ είναι ο Toreador, ο οποίος δείχνει να έχει ιδιαίτερες σχέσεις με την ανώτερη εξουσία και επίσης ενώ κατά κόρον οι τόνοι του είναι χαμηλομένοι, παρουσιάζει αρκετά εύκολα μια κτηνώδη συμπεριφορά με την ευκολία που το κάνει μια κεραμιδόγατα. Ο 'ΑΝταλ έχει ενστερνιστεί πλήρως το ρόλο του μισότρελου παντοτινού βρικόλακα που όταν του δοθεί η ευκαιρία μπορεί να διελευκάνει τα πράγματα σοφότερα και από τον μεγαλύτερο καπαδόκιο ορθολογιστή. Ο Αλεσάντρο ο οποίος κρύβει μέσα του μια πραγματική δύναμη πολεμιστή που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με την πυγμή ενός σταυροφόρου της εποχής, αλλάζει συμπεριφορά, μαλακώνει ή σκληραίνει ανάλογα με τα αποτελέσματα των κινήσεων του ίδιου ή των συντρόφων του προκειμένου να έρθει πιο κοντά στο στόχο της υπέρτατης κατάκτησης, του ιερού πολεμικού κειμηλίου και να το "ξαναβάλει" σε λειτουργία! Τέλος, ο Φρέντερικ ένας σκοταδιστής της εποχής του, ή μάλλον θα λεγε κανείς μπροστά από την εποχή του, δημιουργεί τις συνθήκες του παραδόξου ακόμα και εκεί που είναι ολοφάνερη η αποδεκτή αλήθεια της φύσης.... Η ομάδα είναι άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση οντοτήτων, ακόμα και μέσα σε ένα κόσμο που υπάρχουν φαντάσματα, νεράϊδες, λυκάνθρωποι, ζόμπι, πνεύματα και ότι άλλο μπορεί να βρει καταφύγιο στον κόσμο των ζωντανών μέσα από τις πληγές του Gauntlet... μέσα από τα πρόσωπά τους ξεμυτίζει η ελπίδα για δημιουργία... ή για εξουσία, ανάλογα με τα γούστα του καθενός...

Μια παρατήρηση είναι παρόμοια με του Στέλιου, ότι υπάρχει μεγάλη παρόρμηση με αποτέλεσμα να αγνοούνται βασικές πληροφορίες πλοκής και η ομάδα να κινείται χωρίς να έχει καν τις βασικές πληροφορίες που χρειάζεται π.χ. το γεγονός ότι φύγατε από τον Κάυταλ για να βρείτε τον θνητό χωρίς να έχετε μάθει καν το ονομάτου. Και μετά άντε περπάτα μισή ώρα την κατακόμβη πίσω για να ξαναβρείς τον Σετίτη να στο ξαναπει... τέτοια πράγματα... επίσης η ικανότητα του να αφομειώνεσται στις καταστάσεις του περιβάλλοντος όπως στην περίπτωση του χιλίαρχου που σας πέρασε για τους Μάνουμ Νίγκρουμ και δεν το δώσατε καν σημασία (πέρα από τον Φρέντερικ) και συνεχίσατε με αποτέλεσμα και ο χιλίαρχος να μπερδευτεί και αυτό ς να μην είναι σε θέση να σας δώσει να καταλάβετε την πληροφορία που ζητούσατε... σε γενικές γραμμές είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος γιατί υπάρχει ενθουσιασμός που γίνεται αντιληπτός και πιστέυω ότι χρέος μας είναι να εμβαθύνουμε και να φτάσουμε αυτόν τον ενθουσιασμό στα ύψη...

3η Σύνοδος "... τι είναι μαύρο και πετάει μέσα στο σκοτάδι..."

Antonio — Sun, 2011-02-13 20:49

… Και έτσι, λοιπόν, οι «4» επιστρέφουν προς το παλάτι του Τζουσέντι κουβαλώντας μαζί τους, το φαινομενικά, πτώμα, του Πακουριάνη. Ο Φρέντερικ προσπαθεί με «δόλιο» τρόπο να προκαλέσει χαοτική κατάσταση στον ΑΝταλ, χρησιμοποιώντας μια καινούργια δύναμη που απέκτησε ύστερα από την υπακοή του στον Κάϊταλ, το βλέμμα του ερπετού. Ο ΑΝταλ όμως, σπεσιαλίστας στην προβολή της απόλυτης τρέλλας, κατάφερε να τον κάνει να το ξανασκεφτεί και ακόμα χειρότερα να «χάσει» λίγο από την δύναμη της θέλησής του. Και έτσι συνέχισαν την διαδρομή τους.

 Με την βοήθεια της τύχης βρίσκουν τον δρόμο του γυρισμού και ξαναεμφανίζονται μπροστάαπό την γνωστή, ξύλινη πόρτα που οδηγεί στην μεγάλη αίθουσα συνεδρίασης. Τους ανοίγει ο Βέρπους και ενώ οι ήρωες συζητούν μαζί του έχοντας κρύψει με τις δυνάμεις τους τον Πακουριάνη από το φως του παλατιού, στον χώρο έρχονται δυο σιλουέτες, ο Πακουριάνης, του παλατιού αυτή τη φορά, και ο Μπάθαλος, ένας τύπος που έμοιαζε με Έλληνα φιλόσοφο. Συγκεκριμένα ο Πακουριάνης, ασχολούταν με ένα μηχανικό κατασκεύασμα που έμοιαζε με κοτοπουλάκι και είπε στους «4» ότι μονίμως το μηχάνημα αυτό ήταν χαλασμένο. Πρώτος ο ΑΝτάλ προσφέρθηκε να το επισκευάσει, και πραγματικά, κατάφερε να το φέρει σε μια καλύτερη κατάσταση από πριν. Έπειτα, αφού τοποθετήθηκε σε έναν πελώριο διάδρομο για να δουν εάν έχει επιδιορθωθεί τελείως, ο Βοντλέρ αποφάσισε να το επισκευάσει και άλλο, αλλά δυστυχώς το κατέστρεψε τελείως. Ο Πακουριάνης, που τελικά συστήθηκε ως η «Έμπνευση των Αρχιτεκτόνων», είπε στον Βοντλέρ πως δεν χρειάζεται να ανησυχεί, γιατί άλλωστε το μηχάνημα αυτό δεν δούλεψε ποτέ. Μετέπειτα, ο Μπάθαλος έπιασε κουβέντα με τον Αλεσάντρο και τον ρώτησε για την πνευματική του κατάσταση και τι αντιμετώπιζε όλο αυτόν τον καιρό στον εσωτερικό του κόσμο. Ο Αλεσάντρο, με το γνωστό και μη εξαιρετέο στυλ του, δεν εξήγησε ακριβώς τι «έβλεπε», σίγουρα όμως μετέδωσε στον Μπάθαλο, το βάρος αυτών των «εικονικών» συνειδήσεων που απέκτησε μετά την προβολή του ΑΝτάλ, της δυνάμεως του DEMENTATION μέσα στο υποσυνείδητό του.

 Λίγο μετά από τις συζητήσεις αυτές, στην μεγάλη αίθουσα κατέφθασε ο Πετρόνιους με   την συνοδεία δύο αξιωματικών του, του γνωστού Βέρπους και της Ναταλίας, μιας θηλυκιάς Bruja. Συζητήθηκαν διάφορα μεταξύ των «4» και του Πετρόνιους, ο οποίος δεν έδειξε ιδιαίτερα δυσαρεστημένος όταν αντίκρισε το φαινομενικό πτώμα του θνητού που κουβαλούσαν μαζί τους. Ο Κιλ, πλέον δεινός υποστηρικτής του Βοντλέρ, παρακολουθούσε σιωπηλός την συζήτηση, έτοιμος πάντα να υπερασπιστεί το καινούργιο του αφεντικό, τον Βοντλέρ. Ο Πετρόνιους συνέχισε να εξηγεί στους «4» πως η αντιδιαστολή με τα παραεξουσιαστικά στοιχεία, καθώς και με του Λατίνους, έχει πάρει πλέον διαστάσεις πολέμου. Συγκεκριμένα τους είπε ότι υπάρχει ένα σημείο στις κατακόμβες που φέρει το όνομα «4η Πάροδος» στο οποίο μπορούν να ξεκινήσουν οι «4» την μάχη τους ενάντια στους αντιπάλους. Οι αντίπαλοι αυτοί, φυλούν το πέρασμα στο Κλιμακοστάσιο, που σύμφωνα με τον Πετρόνιους, εκεί υπάρχουν τα «δώρα» που οι 3 από τους «4» ψάχνουν… η Λύρα του Απόλλωνα, η Λάμα του Θεού και ο Βαμπιροκτόνος, ένα σπαθί που άνηκε σε ένα ιππότη σταυροφόρο. Ο Αλεσάντρο έχοντας επανακτήσει σε μεγάλο βαθμό τα λογικά του, για άλλη μια φορά αναζήτησε πληροφορίες για τον δικό του στόχο. Ο Πετρόνιους ρώτησε την ομάδα εάν θεωρούσαν αυτοί ότι είναι έτοιμοι να πάνε μόνοι τους. Οι «4» δεν έφεραν κάποια ιδιαίτερη αντίρρηση, παρόλα αυτά ο Μεθουσάλας της Τέχνης, τους πρόσφερε τις ομάδες κρούσης των Βέρπους και Ναταλίας, τους Gangrel του Βαρόνου και τους Λέξορ Bruja αντίστοιχα.Οι «4» πιο ενθουσιώδεις πλέον ξεκίνησαν προς το σημείο της συνάντησης στην 4η Πάροδο, όλοι εκτός του Βοντλέρ ο οποίος περίμενε τον Πετρόνιους να συζητήσουν για τα διαδικαστικά θέματα της επερχόμενης σύγκρουσης. Οι υπόλοιποι τρεις κατευθύνθηκαν κατευθείαν προς τις κατακόμβες, από την ίδια ξύλινη πόρτα που κατέφθασαν αρχικά.

 Κάποια στιγμή έφταναν σε ένα σημείο σαν να υπήρχε κάποτε εκεί ένα ποτάμι που ένωνε τις δυο εισόδους των κατακομβών. Με ελαφριά πηδηματάκια πέρασαν το σημείο, αλλά την ώρα που ξανασκαρφάλωναν στην επόμενη είσοδο, αντίκρισαν στο αφοπλιστικά πανύψηλο ταβάνι του υπόγειου συστήματος, να πετάει αργά και νωχελικά, ένα Zulo.Οι χαρακτήρες επιχείρησαν να εστιάσουν στο τέρας αυτό και να αποκομίσουν περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά δεν τα κατάφεραν. Το Zulo συνέχισε να «πετάει» στην συνέχεια του ρήγματος ώσπου κάποια στιγμή εξαφανίστηκε από το οπτικό τους πεδίο. Εκείνη την στιγμή εμφανίστηκε και ο Βοντλέρ μαζί με τον Κιλ, όπου στα γρήγορα οι υπόλοιποι διηγήθηκαν τι αντίκρισαν. Και οι πέντε πλέον, συνέχισαν την πορεία τους εώς το σημείο συνάντησhς με τους Baron’s Gangrel και τους Lexor Bruja. Στην διαδρομή, ο Βοντλερ εξήγησε στους υπόλοιπους ότι εφόσον θα μπορούσαν να αντέξουν αρκετά στην μάχη, ο Πετρόνιους θα έστελνε για βοήθεια τους Μαλαχίτες Νοσφεράτου, κάτι που όλοι δεχτήκαν με βρικολακίσια χαρά.

 Φτάνοντας στο σημείο συνάντησης, βρήκαν τις δύο ομάδες κρούσεις με τους επικεφαλείς τους. Η Ναταλία εξήγησε στους ήρωες πως πρώτα θα κατέβαιναν οι ομάδες των ανιχνευτών στο προτεινόμενο κατά την στρατηγική του μέτωπο, το οποίο ήταν ένα άνοιγμα σε μια τεραστίων διαστάσεων αίθουσα, ολόκληρο τοπίο, με ένα τεράστιο κυλινδρικό σώμα που έμοιαζε με πέτρινο κορμό. Ο «κορμός» αυτός είχε πολλές οπές στο σώμα του στο μέγεθος ενός σώματος βρικόλακα και η διάμετρος του, τουλάχιστον 1 χιλιόμετρο. Τα ύψος του έφτανε το ύψος ολόκληρης της αίθουσας, περίπου 100 μέτρα ψηλά. Γύρω από τον κύλινδρο υπήρχε ένας κενός δακτύλιος που διαχώριζε τον πρώτο από το υπόλοιπο σύστημα.

 Ενώ οι υπόλοιποι «4» συζητούσαν μεταξύ τους, ο Αλεσάντρο δοκιμάζοντας για ακόμα μια φορά την υπερβατική δύναμη της παρουσίας του, κατάφερε να προσελκύσει προς το μέρος του έναν Γκάνκρελ, τον Βαλ. Ο πρώτος προσπάθησε να αποκομίσει περεταίρω πληροφορίες για την προσωπική του αναζήτηση, τον Βαμπιροκτόνο. Ο Βαλ δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει περισσότερο από τον Πετρόνιους, ωστόσο του έδειξε σεβασμό και του υποσχέθηκε βοήθεια στην αναζήτησή του αυτή. Αμέσως μετά την συζήτηση, ο Βαλ έφυγε μαζί με κάποιους άλλους ιχνηλάτες της ομάδας του για την προ-εξερέυνηση του μέρους της μάχης. Οι υπόλοιποι περίμεναν υπομονετικά.

 Όταν επέστρεψαν οι ιχνηλάτες, η Ναταλία έδωσε το σύνθημα και οι στρατιές των βρικολάκων του παλατιού Τζουσέντι κατέβηκαν στον χώρο του κενού δακτύλιου και αμέσως καλύφθηκαν πίσω από τα σκόρπια χαλάσματα που βρισκόταν στον χώρο. Ελάχιστο φως μπορούσε να μπει από ρωγμές, ψηλά, από το ταβάνι του θόλου. Οι «4» βρισκόντουσαν στο ίδιο σημείο, κοντά ο ένας στον άλλο, έτοιμοι για μάχη.

 Κάποια στιγμή, λοιπόν, έκανε την εμφάνισή του μέσα από μια οπή του κορμού, μια μεγαλοπρεπέστατη σιλουέτα, αυτή του Αλφόνζο. Παρατηρώντας καλύτερα μέσα στο λιγοστό φως, μπορούσε να διακριθεί η μακριά μέχρι το πέλμα κόμη του, να ξεχύνεται πάνω από την σκοτεινή του μπέρτα. Με μιας η στρατιά του Τζουσέντι ανασυγκροτήθηκε και πήρε θέση επίθεσης. Η φωνή του Αλφόνζο, περιπαιχτικά, προσκάλεσε τον ΆΝταλ να συμμετάσχει στην παράταξη του προβάλλοντας την υποτιθέμενη υπεροχή τους αλλά ο μαλκέβιαν αρνήθηκε. Ο Βοντλέρ μαζί με τον Κιλ παρακολουθούσαν από μακριά προστατευμένοι πίσω από τα χαλασμάτα. Και ξαφνικά… ο Αλφόνζο εξαφανίστηκε μέσα στην σκιά… λίγο μετά…

 … τεράστια μαύρα νεφελώματα άρχισαν να βγαίνουν μέσα από τις οπές του κορμού και να ταξιδεύουν με μανία δεξιά και αριστερά καλύπτοντας σχεδόν όλο το διαθέσιμο χώρο. Παρατηρώντας καλύτερα, μπορούσε να διαπιστώσει κάποιος ότι τα σκοτεινά αυτά σύννεφα ήτανε πλήθη από νυχτερίδες! Ο αριθμός τους ήτανε υπερβολικά μεγάλος και πετούσαν δαιμονισμένες προς όλες τις κατευθύνσεις, άτακτα και με ορμή! Φάνταζαν με τυρβώδης ροές και κάποιες από αυτές προσγειώνονταν στα κεφάλια των απεγνωσμένων αθανάτων. Στην προσπάθειά τους να δουν τι ακριβώς γίνεται, ο ΆΝταλ, ο Φρέντερικ και ο Αλεσάντρο, χτυπήθηκαν από αυτές και αναγκάστηκαν να καλυφθούν ξανά, χαμηλά κάτω από τα συντρίμμια. Ο Βοντλέρ ήταν προφυλαγμένος κάτω από τις θεόρατες πλάτες του Κιλ. Η κατάσταση της ομάδας του Τζουσέντι ήταν τραγική, μιας και δεν μπορούσαν ούτε καν να υποχωρήσουν.  Κάποιοι από τους Γκάνγκρελ του Βαρόνου μεταμορφώθηκαν σε κοινούς λύκους για να αντιμετωπίσουν το μένος των νυχτερίδων, αλλά ούτε σαν ευλύγιστα τετράποδα δεν κατάφερναν να δραπετεύσουν.

 Τότε, ο Φρέντερικ δημιούργησε με τις δυνάμεις του, το απόλυτο σκοτάδι γύρω από ΆΝταλ, τον εαυτό του και τον Αλεσάντρο και έτσι το «μαύρο σύννεφο» έχασε τον προσανατολισμό του μέσα σε αυτό και μπορούσαν πλέον να σηκωθούν και να κινηθούν. Μέσα στο σκοτάδι του NOCTURNE ο Φρέντερικ πλησίασε τους υπόλοιπους και με τη βοήθεια της όρασης του Βάλ, ο οποίος μπήκε και αυτός μέσα στον σκοτεινό θόλο του Λασόμπρα, βρήκανε τους άλλους δύο και κινηθήκανε πίσω προς την έξοδο για την πιλοτή της 4ης παρόδου… Ο Βοντλέρ μαζί με τον Κιλ, που βρισκόντουσαν πιο κοντά στην έξοδο, μετακινήθηκαν και αυτοί προς τα εκεί. Τελικά, όλοι μαζί, με τους υπόλοιπους Γκάνγκρελ και Μπρούχα επέστρεψαν καταματωμένοι και μισοφαγωμένοι πίσω στο αρχικό σημείο της συνάντησης. Κανείς δεν έφτασε στον τελικό θάνατο αλλά όλοι ήταν πληγωμένοι και πεινασμένοι. Η ομάδα του Τζουσέντι επιστρέφει πλέον πίσω στο παλάτι μέσα από τις κατακόμβες…

Χαρακτήρες

Οι σημαντικοί χαρακτήρες της ιστορίας.

Κατηγορία: Οι '4'

Α' DAL Ένας κοινωνικός Malkavian, που έπεσε σε λάθος χέρια...	VEGA Ένας παράτολμος Assamite που βρίσκεται στα σωστά χέρια...	VONDLER Η απομονωμένη παρυφή της τέχνης...	ALESSANDRO "THE CELEBRANT" ...στυλ και καλοπέραση, τα συστατικά της αιωνιότητας ίσως;
FRENDERIC ...κάποιες φορές, υπάρχουν και πιο σκοτεινά πράγματα από το σκοτάδι...	Kill ...εθισμένος και μπερδεμένος...

Κατηγορία: Παλάτι Τζουσέντι

Petronius ... από τα μάτια του απελευθερώνεται μια σατυρική κομψότητα...	Magnus ... γιατί υπάρχει διαφορά μεταξύ "ελέγχου" και "χειρισμού"...	Verpus Sauzezh ... γκρρρρρρρ ...	Khay'tall ...κάθε κήπος έχει και ένα φίδι...
Sarrasine ... στην σωστή στιγμή πετιέται το δηλητήριο...	Pakourianis ...πάλι χάλασε το κουρδιστό κοτοπουλάκι;...	Natalya ... η αρχή είναι το ήμισυ του παντός...	Bathalos ... ενοχές και αλτρουισμός, δύο ξάδερφες έννοιες...

Κατηγορία: Κωνσταντινούπολη

Anna Komnena ... μερικές φορές οι τύψεις οδηγούν στην εξουσία...

Alfonzo ... δεν είναι κακό να αλλάζεις γνώμη...

Κατηγορία:

Zulo ... βουουπ βουουπ...

Ατμόσφαιρα

Τόποι, οργανώσεις, παραδόσεις και μυστικά του κόσμου.

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ Μελαγχολία και θρήνος, θλήψη και μετάνοια καθώς η μέρα της τελικής πτώσης της αυτοκρατορίας πλησιάζει... για θνητούς και απέθαντους...

ΤΟ ΤΡΙΟΥΜΦΙΡΑΤΟ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΡΙΑ Η Κωνσταντινούπολη "δημιουργήθηκε" από τις βλέψεις των Τριών Βρυκολάκων, του "Michael ο Πατριάρχης", του "Antonius ο Ventrue" και του "Dracon o Tsimisce"... οι τρεις τους αποτελούν το "Τριουμφιράτο"...

ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΤΖΟΥΣΕΝΤΙΙ (Jucendiae Palace) Παλάτι που βρίσκεται στην περιοχή του Εβδόμου, έξω από τα τείχη

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΘΝΗΤΩΝ Η κοινωνία της Πόλης αποτελείται από τρεις ομάδες, τους αυτοκρατορικούς, τους απλούς πολίτες της μεσάιας τάξης και τους στρατιωτικούς

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ

Antonio — Tue, 2011-02-15 22:05

Μελαγχολία και θρήνος, θλήψη και μετάνοια καθώς η μέρα της τελικής πτώσης της αυτοκρατορίας πλησιάζει... για θνητούς και απέθαντους...

 Ολόκληρη η Αυτοκρατορία εκφυλίζεται και δίνει σιγά σιγά την θέση της σε νέους πολιτισμούς που εισβάλλουν σε αυτήν. Εκεί που άλλοτε υπήρχαν μνημεία και τρόπαια που θύμιζαν τις αναρίθμητες μάχες και νίκες της, από το 326 μ.χ, πρωτεύουσας της βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τώρα τα αγάλματα αυτά και τα έργα τέχνης μεγάλων καλλιτεχνών αποκαλύπτουν με αργό ρυθμό την παρακμή και την μιζέρια του σκοταδιού...

Οι προτομές που κοσμούν τις κεντρικές πλατίες και τις εισόδους των παλατιών και των εκκλησιών, σιωπηλά "κραυγάζουν" το μήνυμα της πτώσης, της καταστροφής και της καταδίκης σε αιώνια ακινησία των άλλοτε επίδοξων αυτοκρατόρων και κατακτητών του κόσμου, ζωντανών και αθανάτων... 

Όλοι οι Αθάνατοι κάτοικοι της Πόλης έχουν καταλάβει ότι το τέλος του "Ονείρου" πλησιάζει και προσπαθούν να συγκαλύψουν τον φόβο τους πίσω από επιφανειακές εκφράνσεις βίας και θυμού ενώ παράλληλα σχεδιάζουν την απότομη φυγή τους όταν η ώρα είναι η κατάλληλη... κάποιοι άλλοι, πιό γεναίοι, θα προσπαθήσουν να αμυνθούν ή τουλάχιστον να σπείρουν τον σπόρο τους στα σωστά σημεία ώστε να διαιωνίσουν το "καταραμένο μικρόβιο" της ύπαρξής τους.... ούτε λίγο ούτε πολύ, η μοίρα της Κωνσταντινούπολης κρέμεται στα χέρια τους...

ΤΟ ΤΡΙΟΥΜΦΙΡΑΤΟ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΡΙΑ

Antonio — Wed, 2011-02-16 02:02

Η Κωνσταντινούπολη "δημιουργήθηκε" από τις βλέψεις των Τριών Βρυκολάκων, του "Michael ο Πατριάρχης", του "Antonius ο Ventrue" και του "Dracon o Tsimisce"... οι τρεις τους αποτελούν το "Τριουμφιράτο"...

 Η δύναμη του Antonius ήτανε και η κάθοδός του... η παρουσία του ως Άρχοντα της Πόλης ουσιαστικά εξέφραζε τον απομονωτισμό σε όλο του το μεγαλείο... ο Dracon ήταν ένας ξεχωριστός Tsimisce ο οποίος αντί να προβεί σε αλλαγές του εαυτού του, το έκανε σε όλους τους υπόλοιπους γύρω του... εγκατέλειψε την Πόλη για δύο αιώνες σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, τον καιρό δηλαδή που διοικούσε ως Αυτοκράτορας ο Μιχαήλ o 3ος με αποτέλεσμα να "συντελέσει" μέσω της απουσίας του στην παρακμή της εξουσίας της Πόλης... Τέλος, ο Michael ήτανε ο συνδετικός κρίκος και των Τριών, ήτανε η αιτία της ισορροπίας του Τριουμφιράτου...

.... Όταν πέθανε ο Antonius και αφού έφυγε ο Dracon, ο Michael μετατράπηκε στην αιτία ύπαρξης του χάους που άρχισε να ζώνει την Πόλη τον 12ο αιώνα... 

... παρόλα αυτά ο συμβολισμός παραμένει... Άγγελος, Γη και Δράκος, Θεός, Υιός και Άγιο Πνεύμα υπάρχουν και δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά από τους κατοίκους της Πόλης, θνητούς και Απέθαντους... ένας παραλληλισμός που οφείλεται στις παραισθήσεις του εναπομείνοντα Άρχοντα Michael... 

...  Ίσως οι επίδοξοι Καϊνίτες να "πρέπει" να καταλάβουν ότι μια ισορροπία χρειάζεται να χτυπηθεί για να επέλθει η πραγματική σωτηρία...

ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΤΖΟΥΣΕΝΤΙΙ (Jucendiae Palace)

Antonio — Mon, 2011-02-21 00:46

Παλάτι που βρίσκεται στην περιοχή του Εβδόμου, έξω από τα τείχη

 Το Παλάτι του Τζουσέντιι χρησιμοποιείται από θνητούς και αθανάτους. Για τους θνητούς αποτελεί την βάση για τα γραφεία των πολεμικών επιχειρήσεων ή επίσης καταφύγιο για την βασιλική οικογένεια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Για τους αθανάτους είναι μέρος για να τσιλάρουνε από την ζωή στην Πόλη και να επιδίδονται σε διάφορες μορφές κραιπάλης... 

Σε ορισμένα σημεία του είναι τριόροφο και οι περισσότερες επιφάνειές του είναι από μαρμάρινο καπλαμά. Μεγάλα παράθυρα και μπαλκόνια υπάρχουν στην πρόσοψη με θέα την θάλασσα του Μαρμαρά προς νότο και τα τείχη του Θεοδοσίου προς ανατολή. Μέσα υπάρχουν στάβλοι, σιτοβολώνες, χοιροστάσια και ένα ιδιωτικό νεκροταφείο. Από τους θνητούς χρησιμοποιείται κυρίως το καλοκαίρι.

Από μέσα είναι γεμάτο με διαδρόμους, στολισμένους από χρυσά και χάλκινα βυζαντινά και ρωμαΪκά αγαλματίδια καθώς και ψηφιδωτά. Πολλά σημεία του Παλατιού είναι προσβάσιμα μόνο από Βρικόλακες. 

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΘΝΗΤΩΝ

Antonio — Thu, 2011-02-17 00:15

Η κοινωνία της Πόλης αποτελείται από τρεις ομάδες, τους αυτοκρατορικούς, τους απλούς πολίτες της μεσάιας τάξης και τους στρατιωτικούς

 Οι αυτοκρατορικοί είναι οι κάτοικοι της Πόλης που αλληλεπιδρούν άμεσα με την βασιλική αυλή και έχουν εν μέρει και αυτοί εξουσία στα χέρια τους. Κάποιοι από αυτούς έχουν ιερατικά αξιώματα, στρατιωτικά και γενικότερα άμεση σχέση με τον βασιλιά και βοηθούν στην εφαρμογή του νόμου και της προπαγάνδας της εξουσίας. Η εξουσία έχει προσομοιωθεί με το πρόσωπο του ενός και αληθινού Θεού: το να υπακούει κάποιος στους εξουσιαστές της Πόλης είναι σαν να υπακούει τον ίδιο τον Θεό. 

Η δεύτερη τάξη περιλαμβάνει τους πολίτες όπου εργάζονται για την επιβίωση και ίσως κάποιοι από αυτούς, μάλλον αρκετοί, έχουν την εύνοια των ανωτέρων τους. Τέτοιοι είναι έμποροι κυρίως, μέχρι και γραφειοκράτες καθώς και άνθρωποι που εφαρμόζουν οποιοδήποτε επάγγελμα που θα τους προσφέρει τον επιούσιο άρτο ή κάτι παραπάνω...

 

Η τρίτη ομάδα, περιλαμβάνει στρατιωτικούς που είναι ταυτόχρονα και αυτό που λέμε "προστάτες της Πόλης και των κατοίκων". Το κράτος προσφέρει αρκετά προνόμια στους στρατευόμενους παρόλα αυτά γόνοι πλουσίων οικογενειών αποφεύγουν να καταταγούν...

 ... και ύστερα από ένα τόσο φαντασμαγορικό παιχνίδι, δεν θα μπορούσε να μη φτιαχτεί και μια παράλληλη ιστορία με την ιστορία των "4", σε κόμικ...  2-2 καρέ...

‹ ElementsΔιορθώσεις στο Χρονικό ›

• Γενικά